واکسن های ژنی(DNA Vaccine) روشی نوین در پیشگیری و درمان

۳۲,۵۰۰تومان

این فایل ورد در هشت صفحه به صورت کامل به شرح جزییات واکسن های مبتنی بر اسید نوکليیک و کاربرد آن در درمان بیماری های عفونی می پردازد.  زبان آن فارسی می باشد و قابلیت ویرایش و مطالعه ی کامل دارد .

بيماريهاي عفوني بزرگترين عامل مرگ و مير و ناتواني بشر بخصوص در كشورهاي فقير و در حال توسعه است و عوامل عفوني نوظهور و باز ظهور بسياري نيز در حال اضافه شدن به اين فهرست است به نحوي كه از سال 1973 تا كنون بيش از 29 عامل عفوني جديد و 20 بيماري عفوني باز ظهور وجود داشته است. در عين حال تلاش جهت تهيه واكسن بر عليه بسياري از عوامل عفوني با روشهاي متداول واكسن سازي سير نزولي داشته و سالهاست كه واكسن جديدي به اين مجموعه اضافه نشده كه نشاندهنده محدوديت توسعه واكسنهاي متداول است كه شامل واكسنهاي كشته يا غير فعال، واكسنهاي ضعيف شده توكسوئيدي كه به واكسنهاي نسل اول موسوم هستند و همچنين واكسنهاي نسل دوم يا نوتركيب پروتئيني كه با روشهاي مهندسي ژنتيك تهيه مي شوند . از نسل دوم صرفا واكسن هپاتيت ب كاربرد گسترده يافته و علاوه بر آن واكسن نوتركيب ضد بيماري لايم نيز در آنسان تاييد گرديده است. ولي تلاش جهت تهيه واكسنهاي نوتركيب بر عليه بسياري از عوامل عفوني و بخصوص عوامل عفوني نوظهور نتيجه مطلوبي نداشته است زيرا اين واكسنها بطور عمده سبب القا سيستم ايمني هومورال مي شوند و ايمني سلولي انها مطلوب نيست در عين حال اين واكسنها بسيار گران هستند كه كاربرد گسترده انها را در كشورهاي فقير و در حال توسعه كه شيوع بيماريهاي عفوني در انها بيشتر است را مشكل مي سازد . شاهد اينكه پس از سالها تحقيق، صرف هزينه هاي كلان و بررسي انواع واكسنهاي تهيه شده بروشهاي فوق هنوز واكسن مناسبي بر عليه عواملي عفوني مانند ايدز، مالاريا، سالك، هپاتيت C و عوامل بسيار ديگر تهيه نشده است بنابراين نياز به واكسنهاي جديد با كيفيت بهتر، عوارض كمتر و ارزانتر بشدت محسوس است. در واقع عصر جديدي براي مبارزه با بيماريهاي عفوني فرا رسيده است و روشهاي نويني جهت غلبه برتوسعه بيماريهاي فاقد واكسن مورد نياز است .
يكي از روشهاي ارزشمندي كه از ابتداي دهه 1990 بشدت مورد توجه متخصصين ايمني شناسي قرار گرفته است قدرت ايمني زايي تجويز پلاسميد حاوي ژن رمز كننده آنتي ژنها موسوم به واكسنهاي ژني است كه نسل سوم واكسنها را شامل مي شود.
نامهاي مختلفي مانند DNA Vaccine ، RNA Vaccine، Genetic Vaccine، واكسنهاي پلاسميدي، Naked DNA ، واكسنهاي پلي نوكلئوتيدي polynucleotide vaccine براي اين نوع واكسنها ذكر شده است ولي كميته تخصصي واكسنهاي سازمان جهاني بهداشت در سال 1996 نام واكسنهاي اسيد هسته اي Nucleic Acid Vaccines را كه هردو گروه واكسنهاي DNA و RN را شامل مي شود براي آن برگزيده است و اصطلاحات ايمن سازي ژنتيكي Genetic Immunization و DNA Immunization براي اين نوع ايمن سازي بكار مي رود.
واكسنهاي ژني عبارت از تزريق مستقيم پلاسميد (DNA) خاص حاوي ژن رمزكننده پادگن (آنتي ژن) مورد نظر است كه بدليل داشتن پروموتر خاص جداشده از ويروسهاي انساني (مانند سايتومگال) سبب القا ژن در داخل سلولها و ارائه آن به سيستم ايمني ميشود. بنابراين پروتئين نوتركيبي كه براي تحريك سيستم ايمني لازم است بجاي آنكه در خارج از بدن تهيه وتجويز شود ( مانند واكسن هپاتيت ب)، در داخل بدن توليد مي گردد. پروتئين القا شده كه كاملا شكل طبيعي خود را دارد با طي مراحل مختلف سبب تحريك سيستم ايمني هومورال و سلولي مي گردد. البته نقش سلولهاي دندرتيك در ارائه پادگن به سلولهاي ايمني بسيار اساسي است. دو ويژگي اساسي واكسنهاي ژني سبب توجه شديد محققين ايمني شناسي، مراكز تحقيقاتي و صنايع واكسن سازي به واكسنهاي ژني و كاربردهاي گسترده آن در عرصه هاي مختلف پيشگيري و درمان در پزشكي و دامپزشكي شده است :
1- واكسن ژني قدرت ايمني زايي و حفاظت در مقابل عفونت را دارد و در عين حال عفوني نيست.
2- واكسنهاي ژني سبب تحريك هرسه سيستم ايمني هومورال، سلولي و مخاطي مي گردد.
در واقع واكسن ژني مشابه واكسنهاي ويروسي ضعيف شده كه بهترين نوع واكسنهاي موجود هستند عمل مي كند در عين حال فاقد كاستي هاي اين واكسنهاست. اين واقعيت كه تجويز مقادير اندك واكسن ژني ( 1 ميكرو گرم) مي تواند سبب القا واكنش ايمني بسيار قوي و پايدار شود بسيار ارزشمند مشخص شده است كه كه مقدار بسيار كمي از پلاسميد تزريقي به داخل سلولهاي عضلاني يا پوستي وارد مي شود بنابر اين آنتي ژن توليدي بسيار اندك است ( در حد نانوگرم) در حاليكه اين مقدار بسيار كم انتي ژن سبب القا واكنش قوي ايمني مي گردد در حاليكه در مقايسه با واكسنهاي نوتركيب پروتئيني مقادبري در حدو ده ها ميكروگرم با چند بار تزريق جهت القا چنين واكنشي مورد نياز است .
جهت تهيه واكسن ژني مرحله اول شناسايي پادگن حفاظت دهنده است كه در واقع در اين مرحله نيز فناوري واكسن ژني در تعيين قدرت ايمني بخشي انواع انتي ژنهاي يك عامل بيماريزا كمك مي كند كه به روش بررسي كتابخانه ژني يا Genetic Library Immunistion موسوم است . پس از شناسايي، ژن مناسب به وكتور مخصوصي كلون شده و سپس مورد ارزيابي در كشت سلولي و حيوانات ازمايشگاهي از نظر توليد انتي ژن، و القا سيستم ايمني هومورال وتوليد انتي بادي و ايمني سلولي مي شود.
واكسنهاي ژني را مي توان بروشهاي مختلف داخل عضلاني، جلدي، زير جلدي، خوراكي، تنفسي، مخاطي و با روشهاي غير تزريقي مانند تفنگ ژني ( پرتاب ذرات ريز پوشيده با واكسن ژني بدرون جلد) تجويز نمود كه بررسيهاي بسياري مزيت روش تفنگ ژني را بر ساير روشها نشان داده اسـت. براي افزايش قدرت ايمني زايي واكسنها از انواع ياورها (ادجوانت) ومواد افزاينده ايمني مانند اينترلوكينها، سايتوكاينها و ياورهاي ملكولي مانند رديفهاي CpG به همراه ژن مورد نظر استفاده مي شود.

Compare

توضیحات

این فایل ورد در هشت صفحه به صورت کامل به شرح جزییات واکسن های مبتنی بر اسید نوکلییک و کاربرد آن در درمان بیماری های عفونی می پردازد.  زبان آن فارسی می باشد و قابلیت ویرایش و مطالعه ی کامل دارد .

بیماریهای عفونی بزرگترین عامل مرگ و میر و ناتوانی بشر بخصوص در کشورهای فقیر و در حال توسعه است و عوامل عفونی نوظهور و باز ظهور بسیاری نیز در حال اضافه شدن به این فهرست است به نحوی که از سال 1973 تا کنون بیش از 29 عامل عفونی جدید و 20 بیماری عفونی باز ظهور وجود داشته است. در عین حال تلاش جهت تهیه واکسن بر علیه بسیاری از عوامل عفونی با روشهای متداول واکسن سازی سیر نزولی داشته و سالهاست که واکسن جدیدی به این مجموعه اضافه نشده که نشاندهنده محدودیت توسعه واکسنهای متداول است که شامل واکسنهای کشته یا غیر فعال، واکسنهای ضعیف شده توکسوئیدی که به واکسنهای نسل اول موسوم هستند و همچنین واکسنهای نسل دوم یا نوترکیب پروتئینی که با روشهای مهندسی ژنتیک تهیه می شوند . از نسل دوم صرفا واکسن هپاتیت ب کاربرد گسترده یافته و علاوه بر آن واکسن نوترکیب ضد بیماری لایم نیز در آنسان تایید گردیده است. ولی تلاش جهت تهیه واکسنهای نوترکیب بر علیه بسیاری از عوامل عفونی و بخصوص عوامل عفونی نوظهور نتیجه مطلوبی نداشته است زیرا این واکسنها بطور عمده سبب القا سیستم ایمنی هومورال می شوند و ایمنی سلولی انها مطلوب نیست در عین حال این واکسنها بسیار گران هستند که کاربرد گسترده انها را در کشورهای فقیر و در حال توسعه که شیوع بیماریهای عفونی در انها بیشتر است را مشکل می سازد . شاهد اینکه پس از سالها تحقیق، صرف هزینه های کلان و بررسی انواع واکسنهای تهیه شده بروشهای فوق هنوز واکسن مناسبی بر علیه عواملی عفونی مانند ایدز، مالاریا، سالک، هپاتیت C و عوامل بسیار دیگر تهیه نشده است بنابراین نیاز به واکسنهای جدید با کیفیت بهتر، عوارض کمتر و ارزانتر بشدت محسوس است. در واقع عصر جدیدی برای مبارزه با بیماریهای عفونی فرا رسیده است و روشهای نوینی جهت غلبه برتوسعه بیماریهای فاقد واکسن مورد نیاز است .
یکی از روشهای ارزشمندی که از ابتدای دهه 1990 بشدت مورد توجه متخصصین ایمنی شناسی قرار گرفته است قدرت ایمنی زایی تجویز پلاسمید حاوی ژن رمز کننده آنتی ژنها موسوم به واکسنهای ژنی است که نسل سوم واکسنها را شامل می شود.
نامهای مختلفی مانند DNA Vaccine ، RNA Vaccine، Genetic Vaccine، واکسنهای پلاسمیدی، Naked DNA ، واکسنهای پلی نوکلئوتیدی polynucleotide vaccine برای این نوع واکسنها ذکر شده است ولی کمیته تخصصی واکسنهای سازمان جهانی بهداشت در سال 1996 نام واکسنهای اسید هسته ای Nucleic Acid Vaccines را که هردو گروه واکسنهای DNA و RN را شامل می شود برای آن برگزیده است و اصطلاحات ایمن سازی ژنتیکی Genetic Immunization و DNA Immunization برای این نوع ایمن سازی بکار می رود.
واکسنهای ژنی عبارت از تزریق مستقیم پلاسمید (DNA) خاص حاوی ژن رمزکننده پادگن (آنتی ژن) مورد نظر است که بدلیل داشتن پروموتر خاص جداشده از ویروسهای انسانی (مانند سایتومگال) سبب القا ژن در داخل سلولها و ارائه آن به سیستم ایمنی میشود. بنابراین پروتئین نوترکیبی که برای تحریک سیستم ایمنی لازم است بجای آنکه در خارج از بدن تهیه وتجویز شود ( مانند واکسن هپاتیت ب)، در داخل بدن تولید می گردد. پروتئین القا شده که کاملا شکل طبیعی خود را دارد با طی مراحل مختلف سبب تحریک سیستم ایمنی هومورال و سلولی می گردد. البته نقش سلولهای دندرتیک در ارائه پادگن به سلولهای ایمنی بسیار اساسی است. دو ویژگی اساسی واکسنهای ژنی سبب توجه شدید محققین ایمنی شناسی، مراکز تحقیقاتی و صنایع واکسن سازی به واکسنهای ژنی و کاربردهای گسترده آن در عرصه های مختلف پیشگیری و درمان در پزشکی و دامپزشکی شده است :
1- واکسن ژنی قدرت ایمنی زایی و حفاظت در مقابل عفونت را دارد و در عین حال عفونی نیست.
2- واکسنهای ژنی سبب تحریک هرسه سیستم ایمنی هومورال، سلولی و مخاطی می گردد.
در واقع واکسن ژنی مشابه واکسنهای ویروسی ضعیف شده که بهترین نوع واکسنهای موجود هستند عمل می کند در عین حال فاقد کاستی های این واکسنهاست. این واقعیت که تجویز مقادیر اندک واکسن ژنی ( 1 میکرو گرم) می تواند سبب القا واکنش ایمنی بسیار قوی و پایدار شود بسیار ارزشمند مشخص شده است که که مقدار بسیار کمی از پلاسمید تزریقی به داخل سلولهای عضلانی یا پوستی وارد می شود بنابر این آنتی ژن تولیدی بسیار اندک است ( در حد نانوگرم) در حالیکه این مقدار بسیار کم انتی ژن سبب القا واکنش قوی ایمنی می گردد در حالیکه در مقایسه با واکسنهای نوترکیب پروتئینی مقادبری در حدو ده ها میکروگرم با چند بار تزریق جهت القا چنین واکنشی مورد نیاز است .
جهت تهیه واکسن ژنی مرحله اول شناسایی پادگن حفاظت دهنده است که در واقع در این مرحله نیز فناوری واکسن ژنی در تعیین قدرت ایمنی بخشی انواع انتی ژنهای یک عامل بیماریزا کمک می کند که به روش بررسی کتابخانه ژنی یا Genetic Library Immunistion موسوم است . پس از شناسایی، ژن مناسب به وکتور مخصوصی کلون شده و سپس مورد ارزیابی در کشت سلولی و حیوانات ازمایشگاهی از نظر تولید انتی ژن، و القا سیستم ایمنی هومورال وتولید انتی بادی و ایمنی سلولی می شود.
واکسنهای ژنی را می توان بروشهای مختلف داخل عضلانی، جلدی، زیر جلدی، خوراکی، تنفسی، مخاطی و با روشهای غیر تزریقی مانند تفنگ ژنی ( پرتاب ذرات ریز پوشیده با واکسن ژنی بدرون جلد) تجویز نمود که بررسیهای بسیاری مزیت روش تفنگ ژنی را بر سایر روشها نشان داده اسـت. برای افزایش قدرت ایمنی زایی واکسنها از انواع یاورها (ادجوانت) ومواد افزاینده ایمنی مانند اینترلوکینها، سایتوکاینها و یاورهای ملکولی مانند ردیفهای CpG به همراه ژن مورد نظر استفاده می شود.