بیوتکنولوژی فقر غذایی

آیا بیوتکنولوژی می تواند مشکل فقر غذایی جهانی را حل کند؟‌

یکی از چالش های پیش روی جمعیت هشت میلیاردی بر روی کره ی زمین ، تامین مواد غذایی برای همه ی ساکنین آن به مقدار کافی است تا بتوانند از سطح رفاه بالا و تجربه ی یک رندگی معمولی لذت ببرند،‌اما چالش هایی نظیر تغییر آب و هوا و اقلیمهای کره ی زمین،‌سد سازی های بی رویه و همچنین جنگ و بیماریهای همه گیر،‌تامین غذای بشر را بر روی زمین با مشکل رو به رو ساخته است که در این راستا،‌بسیاری از پژوهشگران را به سمت مهندسی حیات و تولید خوراکی هایی سریع و با راندمان بالا و کیفیت مطلوب آورده است.

بیوتکنولوژی از طریق مهندسی ژنتیک و همچنین انتخاب و استفاده از تاکتیک های ملکولی و محیطی می تواند به سویه ها و واریته های گیاهی و میکروبی دست پیدا کند که با اضافه شدن به سفره ی انسان ها آنها را سیر گرداند و نیاز بدن آنها به مواد مغذی را برطرف نماید و در این راستا چالش های اخلاقی و زیستی بر سر راه مهندسان ژنتیکی قرار گرفته است و پرسش های اساسی و جدی را در این زمینه مطرح می نماید. پرسش هایی نظیر تاثیر دراز مدت سویه های دستورزی شده بر روی بدن انسان و یا اینکه آیا بشر اخلاقا اجازه دارد موجود دیگری را به نفع حیات خود مهندسی نماید؟ ایا بشر با این دستورزی چرخه و تعادل حیات بر روی زمین را به هم نخواهد ریخت؟ ایا زنجیره های غذایی با این تغییرات منجر به ایجاد سویه های وحشی و غیر قابل کنترل نخواهد گردید که کل حیات بشر و یا زندگی او را دستخوش تغییر نماید و یا حتی باعث از بین رفتن زندگی بشر شود؟

ایا کتب ادیان الهی و باورهای مذهبی خداباور این فرایند را خواهند پذیرفت ؟ و اینکه جذای از پذیرش آنها،‌ پرسش بعدی این خواهد بود که پس از گذر از این برهه پاسخ گرسنگی جمعیتی بیشتر که حالا زاد و ولد کرده اند و نیازمند مواد غذایی هستند را چه کسی خواهد داد؟ همه ی اینها پرسشی است که در نهایت انسان را به سمت مهندسی باور و ذهنیت و کنترل جمعیت از طریق آموزش و همچنین مهندسی حیات در حد تعادل راهنمایی خواهد کرد. اما آیا روزی خواهد آمد که بشر گیاه مادر بدون تغییر ژنتیکی و خوراکی اصلی را در دسترس داشته باشد‌؟

تمامی اینها با مهندسی ژنتیک برنج هایی با درصد نشاسته ی بیشتر، ذرت های تراریخته و میوه های غنی شده نسبت به یک ویتامین و یا عنصر خاص پاسخ داده شده است و هم اکنون در دسترس بشر است،‌اما اطبا سنتی و شیمیایی مدرن،‌یک پرسش جدید مطرح ساخته اند و آن اینکه ایا بدن انسان با تغییر نسبت مواد مغذی در یک غذا نسبت آن چه واکنشی نشان خواهد داد و اینکه این فرایند در دراز مدت چگونه تاثیر خود را بر عملکرد آنزیمها و سیستم هاضمه ی انسان خود را نشان خواهد.

در نهایت باید گفت،‌بیوتکنولوژی به خوبی خواهد توانست انسان را سیر کند تا از برهه ای از تاریخ بر مشکل گرسنگی جهانی عبور کند،‌اما چالش اصلی انسان یک سیاست و راهکار دراز مدت،‌پایدار،‌ایمن و اخلاقی است که هنوز پاسخ های بشر نمی تواند به درستی و کامل به همه ی این ابعاد پاسخ بگوید.

شبکه ی بیوتکنولوژی نصر

error: Content is protected !!
X